Woningcorporaties krijgen meer financiële ruimte, maar huurders hebben meer nodig dan mooie plannen
De regering heeft aangekondigd dat woningcorporaties meer mogelijkheden krijgen om geld te lenen voor de bouw van nieuwe woningen en het verbeteren van bestaande woningen. Door aangepaste regels van het Waarborgfonds Sociale Woningbouw (WSW) kunnen corporaties ook de komende jaren onder gunstige voorwaarden blijven lenen en krijgen veel corporaties extra financiële ruimte. Nieuw is dat woningcorporaties straks ook voor middenhuurwoningen gebruik kunnen maken van gunstigere financieringsmogelijkheden. Hierdoor kunnen zij goedkoper geld lenen en ontstaat extra ruimte om betaalbare middenhuurwoningen te bouwen voor huishoudens die tussen sociale huur en koop in vallen.
Dat is op zichzelf een goede en noodzakelijke ontwikkeling. Woningcorporaties staan voor enorme opgaven: de bouw van nieuwe sociale huurwoningen, het verduurzamen van bestaand bezit en het betaalbaar houden van de huren. Extra financiële ruimte kan helpen om deze taken beter uit te voeren.
Toch mogen we ons niet rijk rekenen.
Als voorzitter van HV InterWhere zie ik dagelijks de gevolgen van jarenlang tekortschietend woonbeleid. Woningzoekenden wachten jarenlang op een betaalbare huurwoning. Jongeren blijven noodgedwongen thuis wonen. Senioren kunnen niet doorstromen naar een passende woning en gezinnen wonen soms veel te klein omdat er geen alternatief beschikbaar is.
Daarom plaatsen wij als HV InterWhere een belangrijke kanttekening. De regering presenteert deze maatregel als een stap vooruit, maar feitelijk wordt hiermee slechts een deel van de problemen aangepakt die in de afgelopen jaren zijn ontstaan. Jarenlang zijn woningcorporaties geconfronteerd met wisselend beleid, financiële beperkingen en complexe regelgeving. De huidige woningnood is daar mede het gevolg van.
Meer financieringsruimte betekent bovendien niet automatisch dat er snel voldoende woningen bijkomen. Geld lenen is één ding, woningen bouwen iets heel anders.
Corporaties lopen nog steeds tegen grote belemmeringen aan. Denk aan een tekort aan bouwlocaties, langdurige vergunningstrajecten, stikstofbeperkingen en een tekort aan personeel in de bouwsector. Zonder een daadkrachtige aanpak van deze problemen bestaat het risico dat mooie plannen vooral op papier blijven bestaan.
Ook de verruimde mogelijkheden voor investeringen in middenhuurwoningen verdienen aandacht. Het is positief dat corporaties meer kunnen betekenen voor huishoudens met een middeninkomen die vaak tussen sociale huur en koop in vallen. Tegelijkertijd mag dit niet ten koste gaan van de beschikbaarheid van sociale huurwoningen. De wachttijden zijn in veel gemeenten al onacceptabel lang en de honderdduizenden woningzoekenden die afhankelijk zijn van een sociale huurwoning mogen niet opnieuw achteraan in de rij worden gezet.